Widok z balkonu willi w Lanckoronie

to panorama bitwy nieskończonej,

pola po których nie popędzą konie,

póki nie będzie zboże wykoszone.

Na pochyłościach rozłożone paski,

żółte, zielone wstążki od orderów,

których nie noszą, jedyne oklaski

to skrzydła ptaka wśród zboża szpalerów



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw.



Stół nakryty wyostrza łyżki profil

a cerata pod nią błyszczy się w kratkę.

Kształty i wzory, dla których chlorofil

to jest dzbanek na miętową herbatkę.

Widok na stronę dojrzałej przyrody

przesila się w oku w nawałnicę ziół.

Dmą aromatów przezroczyste kłęby,

rozległa forpoczta wyplecionych buł.



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw



Stroma uliczka wiedzie do piekarni,

stygnie na półkach zwyciężona gleba.

Młoda piekarka sypie dla ptaszarni

pachnące ziarno w kształcie grudek chleba.

Ziarna dla ptaka, ziarna dla człowieka

a dzikie chaszcze dla wiatrów muzyki.

Miejsca na które mało kto dziś czeka,

czasem z makatki piękny jeleń dziki



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw.


Dziewczę poznałem prześliczne

i zmysły eksplodowały –

i w arabeski magiczne

nam ciała pozaplatały.

Jednak w zbliżeniu dusz

trudniej nam było o splot –

była nieczuła i już,

już wkrótce wiedziałem, że ot ...



Moja dziewuszka

nie ma serduszka

i nie wiadomo co w zamian ;

może skarbonkę w formie jabłuszka,

co z pestką z perły podzwania ;

może zegarek firmy nieznanej

złotą kołatką szeleści –

lub precyzyjny inny mechanizm

werk ma misterny w jej piersi... ? 



Chłodem jej miłość mnie truła,

choć ciało było życzliwe.

Ja zaś ogromne jak buła

mam serce oraz nadwrażliwe.

Więc pochwyciłem nóż

i – że to niby dla psot –

pierś jej rozciąłem, i już,

już wkrótce wiedziałem, że ot ...



Moja dziewuszka

nie ma serduszka –

nie ma serduszka, a w zamian

ani skarbonki w formie jabłuszka, co pestką z perły podzwania, 

ani zegarka firmy nieznanej

co by kołatką szeleścił.

Był tam zwyczajny świerszczyk blaszany –

Com go niechcący uśmiercił.