Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Słodka Bazylia - tak się nazywa bar.

Zamknięty, bo minęła już dwunasta.

Tak ciepło tu. Wychodzić trochę żal.

Ostatnie szklanki chowa barman.

Dopijam piwo, sięgam już po płaszcz.

W kieszeni mam monetę dla pianisty.

Nad klawiaturą widzę smutną twarz

na piramidzie nut - szklankę whisky. 

On mówi: - Proszę, powiedz jak to jest,

dlaczego wszystko trzeba chować na tym świecie?

Ja tu co noc na dwa, na trzy, na sześć,

a to jest przecież całe moje życie.

Dziś rano zostawiła mnie dziewczyna,

bo jednej rzeczy ukryć nie umiałem:

że w chwili kiedy siadam do pianina

zapominam, że mam duszę i mam ciało.

Przerwał i spojrzał gdzieś w mrok pustej sali,

a ja monetę obracałem w palcach...

- Przepraszam, powiedziałem, pan zapali?

I czy pan mógłby zagrać jeszcze tego walca...

Patrzyliśmy na siebie dobrą chwilę.

Barman ponuro patrzył na zegarek.

Więc wyszperałem parę groszy na napiwek

i ruszyłem w stronę drzwi, przez pustą salę.

Idąc myślałem, stary, widzisz, tak to jest.

To co mówiłeś jest mi jakby skądś znajome.

To piwo i ty... i na ulicy deszcz...

I każdy z parasolem w swoją stronę...

Na pewno wkrótce znajdzie się dziewczyna,

Co myśli, czuje, kocha i potrafi...

Więc zanim znowu siądziesz jutro do pianina,

Wyrzuć tych kilka niepotrzebnych fotografii.

 



Między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

i idą 

i płyną

póki nie przeminą 

każdy swoje sprawy

trochę dla zabawy

popycha przed siebie

po zielonym niebie

a ja leżę i leżę i leżę

i nikomu nie ufam 

i nikomu nie wierzę

a ja czekam i czekam i czekam

ciszę wplatam we włosy 

i na palce nawlekam

na palce nawlekam

między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

czasem trwają bez ruchu

klepią się po brzuchu

ale czasem i one 

lecą jak szalone

wystrzelają w przestworza

i spadają do morza

a ja leżę i leżę i leżę ...

między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

sprawy martwe i żywe

nie do końca prawdziwe

między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

i idą 

i płyną 

póki nie przeminą

póki nie przeminą

póki nie przeminą

a ja czekam i czekam i czekam

i tylko ciebie wciąż wołam 

Ciebie wzywam z daleka

więc ja leżę i leżę i leżę

bo tylko Tobie zaufam 

więc ja czekam i czekam i czekam

i tylko ciebie wciąż wołam 

Ciebie wzywam z daleka

więc ja leżę i leżę i leżę

bo tylko Tobie zaufam

tylko tobie uwierzę

tylko tobie uwierzę

 



Sam nie rozumiem, skąd to mi się bierze,

że jestem mitologiczne zwierzę,

ni to świnio-byk, ni to koto-pies,

w ogóle z innych stron.



Idę, powiedzmy, wieczorem z Arturem

i nagle: księżyc wschodzi nad murem,

Artur ostrzega, bo dobry kolega:

- Nie patrz. - A ja jak bóbr:

liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal...

liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal.



Wy się nie dziwcie, śliczni panowie,

sześć lat po świecie tułał się człowiek,

a tutaj Polska i harfa eolska,

w ogóle cud jak z nut:

liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal...

liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal.



A po pogrzebie pod korniszon

niech epitafium mi napiszą:

Tu leży magik i małpiszon,

pod spodem taki tekst:

"Liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal...

liryka, liryka,

tkliwa dynamika,

angelologia

i dal"....