W starej szkatułce dwie talie kart

szkatułka z perłowej masy

pokryte kurzem od wielu lat 

czekają na lepsze czasy

damy, królowie i cały dwór 

sen taki śnią najczęściej

że gdzieś tam jest zielony stół 

i graczy czyste ręce



Tyle razy na łopatki wyłożeni

w nieudanych pasjansach

z głębokimi impasami pogodzenie

w brydżach i w preferansach



W starej szkatułce dwie talie kart

szkatułka z perłowej masy

pokryte kurzem od wielu lat 

czekają na lepsze czasy

i my czekamy na lepsze dni

na złotą mannę z nieba,

która po nocach nam się śni

i której tak nam potrzeba



Tyle razy na łopatki wyłożeni

w nieudanych pasjansach

w dziwnym tańcu rozszlochani zagubieni

choć nikt nie prosił do tańca



Czy zdanie okrągłe wypowiesz,

czy księgę mądrą napiszesz,

będziesz zawsze mieć w głowie

tę samą pustkę i ciszę. 



Słowo to zimny powiew

nagłego wiatru w przestworze;

może orzeźwi cię, ale

donikąd dojść nie pomoże. 



Zwieść cię może ciągnący ulicami tłum,

wódka w parku wypita albo zachód słońca,

lecz pamiętaj: naprawdę nie dzieje się nic

i nie stanie się nic - aż do końca. 



Czy zdanie okrągłe wypowiesz,

czy księgę mądrą napiszesz,

będziesz zawsze mieć w głowie

tę samą pustkę i ciszę. 



Zaufaj tylko warg splotom,

bełkotom niezrozumiałym,

gestom w próżni zawisłym,

niedoskonałym. 



Zwieść cię może ciągnący ulicami tłum,

wódka w parku wypita albo zachód słońca,

lecz pamiętaj: naprawdę nie dzieje się nic

i nie stanie się nic - aż do końca.