Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Przychodzi czasami do głowy

ta myśl

że można by tak zacząć

inaczej żyć

mieć chęć do pracy

i żyć inaczej

i lepiej niż dotąd, kto wie,

kto wie? 

pomysł nie nowy

ale piosenka jest:

mniej palić

więcej czytać

znacznie mniej jeść

mieć chęć do pracy

i żyć inaczej

i lepiej niż dotąd, kto wie,

kto wie?

cóż z tego 

kiedy ciągnie ulicą tłum

pod zachód słońca

wino, piwo czy rum

i chęć do rana

wódkę szampana

i tyle się dzieje, że hej,

że hej...



 



Natężenie świadomości

w zmianie swej osobowości

od młodości do starości 

coraz łatwiej coraz prościej

naprężenie chceń wzmożonych 

i nieumień poronionych 

rozrywanie własnej jaźni

realizmem wyobraźni

z kogoś całkiem przeinnego 

w kogoś całkiem przeinnego

z wychowania w zachowanie

z wyuczenia w wydumanie



Wrzesień jak dywan,

jakich nie bywa

często ostatnio –

płowo-zielony

dywan zdobiony

słońcem dostatnio.

Pejzaż gorący

rżysk i stygnących

gwiazd w zimnym niebie –

smutku, co zawisł

kluczem żurawi –

pejzaż bez ciebie.



Dzień za dniem,

sen za snem,

pełnia i nów,

i słońce znów.

Noce i dni

wciąż nazbyt ładne –

zmierzchy i

świty bezradne.



Rower zmęczony

płosząc gawrony

sunie drożyną.

Jedzie listonosz –

już pod czerwoną

jest jarzębiną.

Na skwar narzeka,

ma tylko przekaz –

złotych sto dziewięć !

Tą samą drogą

wraca. Nikogo.

Pejzaż bez ciebie.





Dzień za dniem ... itd.





Na horyzoncie

topi się słońce

w złocie czerwonym.

Rzeką nadpływa

siwa flotylla

mgiełek wieczornych.



Idę przez pole 

gdzie dwie topole -

drzewo przy drzewie -

patrzą z wysoka

w przestrzeń jak otchłań -

pejzaż bez ciebie.



Dzień za dniem... itd.



Chyba to sprawił

wrzesień, że prawie

nic już nie czuję.

Słucham, jak teraz

upał zamiera, 

ciszą pulsuje.

Pewno ci dobrze 

gdzieś o tej porze,

pewno przyjemnie.

A wokolutko-

pejzaż bez smutku 

pejzaż beze mnie.



Noce i dni

O których nie wiesz

jesień i

pejzaż bez ciebie.