Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Murarz stawiał mur. 

Długo stawiał mur. 

Mijał go co rok 

dzikich ptaków sznur. 

Najpierw mierzył grunt, 

grząski mierzył grunt. 

Stracił butów sto, 

zanim zrobił to. 

Potem kopał dół, 

wielki kopał dół. 

Ktoś powiedział, że 

starczyłoby pół (starczyłoby pół!) 

Dół był długi niesłychanie 

I szeroki niespodzianie, 

a głęboki taki był, 

że po nocach mu się śnił. 

Najpierw dzień po dniu, 

potem długo w noc 

cegieł stawiał moc 

i na klocu kloc. 

Jeszcze szybciej chciał, 

żeby mu się dział, 

więc budował on 

wraz ze wszystkich stron 

(ze wszystkich stron!) 

Najpierw stawiał mur od dołu, 

jak się stawia zwykle mury, 

potem z boku w bok pospołu, 

a na końcu w dół od góry. 

Zaczął prace tu, 

kiedy młodym był, 

ale zeszło mu, 

chociaż długo żył. 

Dzikich ptaków sznur 

przelatywał tam, 

gdy samotny żył 

i umierał sam. 

Choć nie skończył muru murarz 

zanim zgasła w nim natura, 

i choć ciało starł na wiór - 

nie utracił wiary w mur.


Na niebiosach Bóg mieszka 

a na ziemi jest ścieżka 

prowadząca do nieba 

Ścieżka wąska jak perć 

tylko ze naprzód śmierć 

przezwyciężyć trzeba 



Na ziemi ludzie prości 

umierają z miłości 

bo wierzących miłość uśmierca 

Mógłby pomóc im Bóg 

ale Bóg nie zna dróg 

do człowieczego serca


Widok z balkonu willi w Lanckoronie

to panorama bitwy nieskończonej,

pola po których nie popędzą konie,

póki nie będzie zboże wykoszone.

Na pochyłościach rozłożone paski,

żółte, zielone wstążki od orderów,

których nie noszą, jedyne oklaski

to skrzydła ptaka wśród zboża szpalerów



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw.



Stół nakryty wyostrza łyżki profil

a cerata pod nią błyszczy się w kratkę.

Kształty i wzory, dla których chlorofil

to jest dzbanek na miętową herbatkę.

Widok na stronę dojrzałej przyrody

przesila się w oku w nawałnicę ziół.

Dmą aromatów przezroczyste kłęby,

rozległa forpoczta wyplecionych buł.



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw



Stroma uliczka wiedzie do piekarni,

stygnie na półkach zwyciężona gleba.

Młoda piekarka sypie dla ptaszarni

pachnące ziarno w kształcie grudek chleba.

Ziarna dla ptaka, ziarna dla człowieka

a dzikie chaszcze dla wiatrów muzyki.

Miejsca na które mało kto dziś czeka,

czasem z makatki piękny jeleń dziki



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw.