Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Żyjesz i jesteś meteorem,

lata całe tętni ciepła krew,

rytmy wystukuje maleńki w piersiach motorek.

Od mózgu do ręki biegnie drucik nie nerw.

Jak na mechanizm przystało myśli masz ryte w metalu,

krążą po dziwnych kółkach, nigdy nie wyjdą z tych kółek,

jesteś system mechanicznie doskonały,

jesteś system mechanicznie doskonały



nagle coś się zepsuło... 



Oto płaczesz, po kątach trudno znaleźć przeszły tydzień,

linie proste falują, zamiast kwadratów romby

w każdym głosie słychać

w całym bezwstydzie ostatecznego dnia trąby



Otworzyły się oczy niebieskie,

widzą razem witrynę sklepową i sąd,

przenika się nawzajem tłum,

archanioły i ludzie, archanioły i ludzie,

chmurne morze faluje przez ląd,

ulicami wskroś tramwaje w poprzek,



suną mgliste rydwany, suną mgliste rydwany

pod mostami różowe błyskawice, choć grudzień



otworzyły się oczy niebieskie

otworzyły się oczy niebieskie



Widzisz siebie – marynarza w Azji,

a zarazem trzyletniego, pięcioletniego chłopca

na warszawskim podwórku,

na warszawskim podwórku

i siebie przed maturą w gimnazjum,

namnożyło się tych postaci, namnożyło się tych postaci,

stoją ogromnym tłumem

a wszystko to ty, a wszystko to ty...

nie możesz tego objąć szlifowanym w żelazie rozumem



Żyjesz i jesteś meteorem

lata całe tętni ciepła krew...


Piszę

Bo ci nigdy nie opowiem

Jakbym jadać chciał przy tobie

Jak ten facet w barze „Smok”

Piszę

Że nie umiem ci wysłowić

Co się ze mną co dzień robi

Gdy zobaczę cię o krok

Piszę

Jak głód sycąc daniem z rożna

Można, 

Tobą sycić głodny wzrok



Piszę

List mój pełen smutku

List co w sensie skutków

Nic nie może dać

Piszę

Przy niezdrowych zmysłach

Nawet by go wysłać

Mnie nie będzie stać

Piszę

Że to w głowie się nie mieści

Jak prześlicznie jesz naleśnik

Lub sok sączysz swój co dzień



Piszę

Że to dla mnie jest tak wiele

Jak nóż trzymasz i widelec

Tylko tego gościa zmień

Piszę

O nim może zbyt zuchwale

Ale, 

On jest jak na tobie cień

Piszę

A choć styl mam podły

Ja do ciebie modły

W moim liście ślę



Piszę

Zdania nie najlepsze

A ty nie podeprzesz

Nie pocieszysz mnie

Piszę

Jak do Eurydyki

Jak wiersz do muzyki

Która brzmi gdy jesz



Piszę

Choć nie wyślę listu

Gdy zabraknie mi słów

Mnie zabraknie też



Pod mostami naszych słów 

i w pożądań mrocznych bramach, 

na podwórkach czułych chwil, 

miedzy snem a deja vu; 

gdzie losu żart i nagły dramat, 

"na każdym progu ciągle drży 

proporzec pamięci" - 

tu gdzie mnie nie ma świat umiera 

i o litość blaga każde drzewo kamień książka rym 

tu gdzie mnie nie ma jest ponury wietrzny wieczór 

ulicami snuje się trujący dym 

tu gdzie mnie nie ma nie ma też nadziei 

na najmniejszy pozytywny obrót moich spraw 

tu gdzie nie mnie nie ma nic w ogóle nie ma 

prócz pamięci mej mizernych papierowych raf 

Na milczenia zimnym dnie, 

w słodkim cyjanku papierosa, 

na powierzchni morza głupstw 

i pod wodą przykrych snów; 

gdzie dziecka śmiech i śmierci kosa, 

"na każdym progu zadrży znów 

proporzec pamięci" - 

tu gdzie mnie nie ma.... 

Pod mostami naszych słów 

i w pożądań mrocznych bramach...