Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Dziewczę poznałem prześliczne

i zmysły eksplodowały –

i w arabeski magiczne

nam ciała pozaplatały.

Jednak w zbliżeniu dusz

trudniej nam było o splot –

była nieczuła i już,

już wkrótce wiedziałem, że ot ...



Moja dziewuszka

nie ma serduszka

i nie wiadomo co w zamian ;

może skarbonkę w formie jabłuszka,

co z pestką z perły podzwania ;

może zegarek firmy nieznanej

złotą kołatką szeleści –

lub precyzyjny inny mechanizm

werk ma misterny w jej piersi... ? 



Chłodem jej miłość mnie truła,

choć ciało było życzliwe.

Ja zaś ogromne jak buła

mam serce oraz nadwrażliwe.

Więc pochwyciłem nóż

i – że to niby dla psot –

pierś jej rozciąłem, i już,

już wkrótce wiedziałem, że ot ...



Moja dziewuszka

nie ma serduszka –

nie ma serduszka, a w zamian

ani skarbonki w formie jabłuszka, co pestką z perły podzwania, 

ani zegarka firmy nieznanej

co by kołatką szeleścił.

Był tam zwyczajny świerszczyk blaszany –

Com go niechcący uśmiercił. 



Piszę

Bo ci nigdy nie opowiem

Jakbym jadać chciał przy tobie

Jak ten facet w barze „Smok”

Piszę

Że nie umiem ci wysłowić

Co się ze mną co dzień robi

Gdy zobaczę cię o krok

Piszę

Jak głód sycąc daniem z rożna

Można, 

Tobą sycić głodny wzrok



Piszę

List mój pełen smutku

List co w sensie skutków

Nic nie może dać

Piszę

Przy niezdrowych zmysłach

Nawet by go wysłać

Mnie nie będzie stać

Piszę

Że to w głowie się nie mieści

Jak prześlicznie jesz naleśnik

Lub sok sączysz swój co dzień



Piszę

Że to dla mnie jest tak wiele

Jak nóż trzymasz i widelec

Tylko tego gościa zmień

Piszę

O nim może zbyt zuchwale

Ale, 

On jest jak na tobie cień

Piszę

A choć styl mam podły

Ja do ciebie modły

W moim liście ślę



Piszę

Zdania nie najlepsze

A ty nie podeprzesz

Nie pocieszysz mnie

Piszę

Jak do Eurydyki

Jak wiersz do muzyki

Która brzmi gdy jesz



Piszę

Choć nie wyślę listu

Gdy zabraknie mi słów

Mnie zabraknie też



W życia wędrówce, na połowie czasu

straciwszy z oczu szlak niemylnej drogi

w głębi ciemnego znalazłem się lasu.

Co jest przede mną? Co za mną zostało?

Kim byłem? Będę? Gdzie mnie niosą nogi?

Jaki sens tego, co dotąd się stało?

Jaki sens tego, co dotąd się stało?...



Jakie mi znaki daje świat? Czy ze mnie

nic nie zostanie w rzece czasu rwącej?

Czy choć pół nuty dodam, czy coś zmienię

W niewyczerpanym, wiecznym życia hymnie?

W niewyczerpanym, wiecznym życia hymnie

W niewyczerpanym, wiecznym życia hymnie

Jakie mi znaki daje świat (...)

(...) w niewyczerpanym wiecznym życia hymnie?

- Nie wiem. - Wiem tylko: Ona będzie przy mnie



Miłość co wprawia w ruch gwiazdy i słońce.

Prócz niej tu nie mam żadnego obrońcy - 

człowiek niepewny, w mrocznych głębiach lasu,

w życia wędrówce, na połowie czasu.



Ile tu na raz

świata dookoła - 

radosny nadmiar, 

chaos wesoły.



I z każdej chwili,

i z każdej rzeczy

daje znak życia

wieczna kobiecość.



Jest w oczach ludzi

blask niegasnący,

miłość co wprawia

w ruch gwiazdy i słońce



w życia wędrówce,

na połowie czasu,

przede mną światłość

i we mnie światło.



Trwaj chwilo piękna

- wołam w zachwycie - 

wiecznie zielone

jest drzewo życia

wiecznie zielone

jest drzewo życia

wiecznie zielone

jest drzewo życia



Jakie jest piękne

to, co nie piękne,

jakie niezwykłe

wszystko, co zwykłe.



Mogło nic nie być,

a jest to wszystko - 

wiecznie zielone

jest drzewo życia.