Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

i idą 

i płyną

póki nie przeminą 

każdy swoje sprawy

trochę dla zabawy

popycha przed siebie

po zielonym niebie

a ja leżę i leżę i leżę

i nikomu nie ufam 

i nikomu nie wierzę

a ja czekam i czekam i czekam

ciszę wplatam we włosy 

i na palce nawlekam

na palce nawlekam

między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

czasem trwają bez ruchu

klepią się po brzuchu

ale czasem i one 

lecą jak szalone

wystrzelają w przestworza

i spadają do morza

a ja leżę i leżę i leżę ...

między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

sprawy martwe i żywe

nie do końca prawdziwe

między ciszą a ciszą

sprawy się kołyszą

i idą 

i płyną 

póki nie przeminą

póki nie przeminą

póki nie przeminą

a ja czekam i czekam i czekam

i tylko ciebie wciąż wołam 

Ciebie wzywam z daleka

więc ja leżę i leżę i leżę

bo tylko Tobie zaufam 

więc ja czekam i czekam i czekam

i tylko ciebie wciąż wołam 

Ciebie wzywam z daleka

więc ja leżę i leżę i leżę

bo tylko Tobie zaufam

tylko tobie uwierzę

tylko tobie uwierzę

 



Przychodzi czasami do głowy

ta myśl

że można by tak zacząć

inaczej żyć

mieć chęć do pracy

i żyć inaczej

i lepiej niż dotąd, kto wie,

kto wie? 

pomysł nie nowy

ale piosenka jest:

mniej palić

więcej czytać

znacznie mniej jeść

mieć chęć do pracy

i żyć inaczej

i lepiej niż dotąd, kto wie,

kto wie?

cóż z tego 

kiedy ciągnie ulicą tłum

pod zachód słońca

wino, piwo czy rum

i chęć do rana

wódkę szampana

i tyle się dzieje, że hej,

że hej...



 



Murarz stawiał mur. 

Długo stawiał mur. 

Mijał go co rok 

dzikich ptaków sznur. 

Najpierw mierzył grunt, 

grząski mierzył grunt. 

Stracił butów sto, 

zanim zrobił to. 

Potem kopał dół, 

wielki kopał dół. 

Ktoś powiedział, że 

starczyłoby pół (starczyłoby pół!) 

Dół był długi niesłychanie 

I szeroki niespodzianie, 

a głęboki taki był, 

że po nocach mu się śnił. 

Najpierw dzień po dniu, 

potem długo w noc 

cegieł stawiał moc 

i na klocu kloc. 

Jeszcze szybciej chciał, 

żeby mu się dział, 

więc budował on 

wraz ze wszystkich stron 

(ze wszystkich stron!) 

Najpierw stawiał mur od dołu, 

jak się stawia zwykle mury, 

potem z boku w bok pospołu, 

a na końcu w dół od góry. 

Zaczął prace tu, 

kiedy młodym był, 

ale zeszło mu, 

chociaż długo żył. 

Dzikich ptaków sznur 

przelatywał tam, 

gdy samotny żył 

i umierał sam. 

Choć nie skończył muru murarz 

zanim zgasła w nim natura, 

i choć ciało starł na wiór - 

nie utracił wiary w mur.