Zapisz swoję ulubione piosenki Grzegorz Turnau

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Kto chce, byś go kochała, 

nie może być nigdy ponury 

musi potrafić unieść na ręku 

wysoko do góry. 

( kto chce bym go kochała ) 

Kto chce bym go kochała 

musi umieć siedzieć na ławce 

i przyglądać się bacznie robakom, 

i każdej najmniejszej trawce 

(kto chce, byś go kochała) 

  

Musi też umieć ziewać, 

kiedy pogrzeb przechodzi ulicą, 

gdy na procesjach tłumy pobożne 

idą i krzyczą. 

... kto chce, bym go kochała 

Musi umieć pieska pogłaskać, 

i mnie musi umieć pieścić, 

i śmiać się, i na dnie siebie 

żyć słodkim snem bez treści, 

i nie wiedzieć nic, jak ja nie wiem, 

i milczeć w rozkosznej ciemności, 

i być daleki od dobra, 

i równie daleki od złości 

Kto chce, bym go kochała, 

nie może być nigdy ponury 

musi potrafić unieść na ręku 

wysoko do góry. 

            ( kto chce byś go kochała ) 

  

            ( kto chce bym go kochała )


Na niebiosach Bóg mieszka 

a na ziemi jest ścieżka 

prowadząca do nieba 

Ścieżka wąska jak perć 

tylko ze naprzód śmierć 

przezwyciężyć trzeba 



Na ziemi ludzie prości 

umierają z miłości 

bo wierzących miłość uśmierca 

Mógłby pomóc im Bóg 

ale Bóg nie zna dróg 

do człowieczego serca


Widok z balkonu willi w Lanckoronie

to panorama bitwy nieskończonej,

pola po których nie popędzą konie,

póki nie będzie zboże wykoszone.

Na pochyłościach rozłożone paski,

żółte, zielone wstążki od orderów,

których nie noszą, jedyne oklaski

to skrzydła ptaka wśród zboża szpalerów



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw.



Stół nakryty wyostrza łyżki profil

a cerata pod nią błyszczy się w kratkę.

Kształty i wzory, dla których chlorofil

to jest dzbanek na miętową herbatkę.

Widok na stronę dojrzałej przyrody

przesila się w oku w nawałnicę ziół.

Dmą aromatów przezroczyste kłęby,

rozległa forpoczta wyplecionych buł.



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw



Stroma uliczka wiedzie do piekarni,

stygnie na półkach zwyciężona gleba.

Młoda piekarka sypie dla ptaszarni

pachnące ziarno w kształcie grudek chleba.

Ziarna dla ptaka, ziarna dla człowieka

a dzikie chaszcze dla wiatrów muzyki.

Miejsca na które mało kto dziś czeka,

czasem z makatki piękny jeleń dziki



Lanckorona, Lanckorona

rozłożona gdzie osłona

od spiekoty i od deszczu,

od tupotu szybkich spraw.